De laatste jaren ging de aandacht naar de juridische strijd van prinses Delphine, maar aangezien de Coburgs over een onbeheersbaar libido beschikken, moeten we de vraag stellen of er nog prinselijke bastaardjes rondlopen.

Officieel had prins Alexander – oudste kind van Leopold III en Lilian Baels – geen kinderen. Maar klopt dat wel?

In september 1961 vat hij een studie geneeskunde aan. De negentienjarige prins studeert aan de tweetalige universiteit van Leuven. Tijdens de week mag hij logeren bij professor Joseph Maisin van de faculteit geneeskunde.

Maisin is een gereputeerde oncoloog en heeft negen kinderen.

Alexander is vooral geïnteresseerd in de jongste dochter van de professor, een meisje dat ongeveer dezelfde leeftijd heeft als hijzelf.

Het volgende academiejaar wordt Alexander smoorverliefd op haar. Leopold en Lilian stellen hun veto tegen de verhouding. Ze
is immers niet van adel.

Eigen onderzoek leert dat er veel meer aan de hand is. Pieter Dewever, auteur van een biografie over Delphine Boël, beweert dat Alexander de dochter van de professor had bezwangerd. “Zo duurde het geen week of iedere inwoner van de stad aan de Dijle wist dat prins Alexander de dochter van zijn gastheer zwanger had gemaakt.”

Hallo Jan van den Berghe? ‘”Wat ik weet is dat Alexander de dochter van een Leuvense professor zwanger had gemaakt en dat hij met dat meisje wilde trouwen, maar niet mocht van zijn moeder.”

Een oudere Franstalige royaltywatcher die anoniem wil blijven, bevestigt de informatie: “In die tijd (begin jaren zestig) was het algemeen geweten dat Alexander een of meerdere meisjes in het Leuvense zwanger had gemaakt. Er werd toen niet over geschreven, aangezien de journalisten destijds het privéleven van de royals meer respecteerden. Dat is vandaag helemaal anders.”

Volgens die royaltywatcher is de dochter van professor Maisin in Zwitserland gaan bevallen. “Bovendien had Alexander ook nog de huishoudster zwanger gemaakt. Het huishouden Maisin was met negen kinderen groot en er liep ook een meisje rond dat mevrouw Maisin hielp. Alexander is met haar in bed gedoken, en ook dat had gevolgen.”

Opvallend is dat Boudewijn en Fabiola net in die periode dachten aan adoptie. Een bron: “Boudewijn en Fabiola wilden hiermee het ‘probleem’ van Alexander ook discreet oplossen. Uiteindelijk is het adoptieplan niet doorgegaan omdat Boudewijn en Fabiola zelf een kind ter wereld wilden brengen. Het bewijs hiervan is dat Fabiola tot in 1968 probeerde om zwanger te raken, met alle risico’s van dien.”

Het probleem van Alexander moet dan maar op een andere manier worden opgelost. Midden jaren zestig wordt de familieraad bij de Coburgers bijeengeroepen en wordt besloten Alexander naar het buitenland te sturen, liefst zo ver mogelijk. In Australië blijft hij uit de spotlights en is het risico kleiner dat hij de goede naam van het Belgische koningshuis bezoedelt.

De vraag die zich vandaag stelt is waar het natuurlijke kind of de natuurlijke kinderen van Alexander zich bevinden. Die kinderen zijn in het begin van de jaren 60 geboren en moeten nu een eind in de vijftig zijn. Volgens de populaire schrijver Pieter Aspe moeten we het antwoord in Brugge zoeken. Zo laat hij in de spannende roman Blauw bloed een personage opdraven dat een natuurlijk kind is van prins Alexander.

In Brugge gonst het overigens al jaren van de geruchten dat een of meerdere kinderen van prins Alexander geadopteerd zouden zijn door een hooggeplaatste Brugse burger. Een bron wijst naar een bestuurslid van een voetbalploeg.