Onderstaande reportage lijkt op een sketch uit het vergane ‘In de gloria’, maar voor de bewoners van het Nederlandse Banne was het bittere realiteit.

Al een jaar lang werden ze geterroriseerd. Niet door hangjongeren, maar door een…hanghaan. Deze haan kraaide niet enkel bij het ochtendgloren, maar bij elk moment van de dag wanneer zijn snavel het toeliet. Wie naast een kraaiende haan staat, krijgt een geluidsgolf van wel 100 decibels te verwerken. Iemand die het beest in z’n oor laat kraaien, krijgt 140 decibels te verwerken. Dat is meer dan genoeg om blijvende gehoorschade op te lopen.  

Pech voor de mensen, maar niet voor de haan.  Want als ze hun bek wijd openen, dan gaan hun externe gehoorkanalen automatisch dicht. Hanen hebben dus ingebouwde oorpluggen. Geen wonder dat de buurtbewoners van Banne liefst deze terreurhaan uit omgeving wilden bannen.

“Alle flats hebben hier lampen, dus het is eigenlijk nooit donker. Wellicht is het bioritme van de haan hierdoor dus flink in de war”, aldus bewoonster Petra.   

Nadat de reportage viraal ging, besliste een moedige kippenvanger achter de terreurzaaier aan te gaan en het arme beest naar het kippenasiel te brengen.

Zodra hij werd vrijgelaten in de tuin van het asiel, begon de haan meteen weer te kraaien. Zulke tv verzin je niet.

Gepubliceerd door Gert Bleus

"Some men see things as they are, and ask why. I dream of things that never were, and ask why not."