CD&V-top blokkeert zichzelf de weg naar de vernieuwing met Arco-fiche.

De grote verliezers van de laatste verkiezingen zijn blijkbaar niet in staat om lessen te trekken uit het ‘waarom’ van hun nederlaag. De Christelijke partij bevestigt zichzelf als de partij van de schijn met het uitdelen van een Arco-fiche aan de kandidaat-voorzitters. Met die fiche beveelt de CD&V-top aan de nieuwe kandidaat-voorzitters wat hun mening dient te zijn aangaande het Arco-dossier. Rik Torfs vraagt zich in een tweet terecht af wie die top dan wel is en of voorzittersverkiezingen niet ‘vrij’ dienen te zijn.

Kandidaat-voorzitter Walter De Donder bevestigde vanmorgen op Radio1 dat er inderdaad door de top van CD&V gevraagd is om te ijveren voor een oplossing, maar vindt dat ze eerst intern aan tafel moeten gaan zitten om het te herbekijken.

Arco was het karretje waarmee de christelijke arbeiderspartij zich aan de grote trein van Dexia had gekoppeld. Toen die trein ontspoorde in een faillissement, gingen de investeringen van de Arco-coöperanten in rook op. Een totaal verlies van 1,5 miljard euro op de rug van kleine spaarders.  CD&V heeft de Arco-coöperanten altijd beloofd dat ze deels vergoed zouden worden voor hun verlies, maar van die belofte kwam niets in huis.

Met de Arco-fiche die ze nu aan de kandidaat-voorzitters sturen, toont de top van CD&V – wie dat ook moge zijn – nog altijd niet door te hebben dat ze niet meer aan zet zijn in de politiek en dat men met een score van 15 procent nauwelijks als representatief voor een bevolking kan worden beschouwd.

Waarom kandidaat-voorzitters bij de Christendemocraten slechts mindere goden zijn, is nu ook meteen duidelijk. Daar waar een voorzitter de leider en inhoudelijke behoeder van een politieke partij dient te zijn, is dat bij CD&V blijkbaar herleid tot een ceremoniële functie.

De kandidaat-voorzitters reageren scherp op twitter, maar of dat een goed idee is valt te betwijfelen. Het legt niet alleen op pijnlijke wijze de onenigheid binnen de partij bloot, maar ook de ondemocratische stijl van besturen.

Enkele niet mis te verstane tweets van kandidaat-voorzitters op een rij, verklaren de politieke impasse binnen eigen rangen: