De coronacrisis hakt er stevig in. Dat de pandemie wereldwijd een enorm dodental heeft geëist is een understatement. Maar er is helaas meer: het aantal mentale slachtoffers van deze periode vol eenzaamheid en onzekerheid houden we niet voor mogelijk. 

De tweede lockdown zal de geschiedenisboeken ingaan als de reddingsboei van onze Belgische ziekenhuizen, maar achter deze tragiek schuilt nog veel meer onbesproken leed. Wat een wake-upcall zou moeten zijn voor onze maatschappij, mondt maar al te vaak uit in depressie, angst of erger nog: suïcidale gedachten. 

[wcm_nonmember]

Verder lezen?

Word ook abonnee en lees
alle artikels en digitale magazines

Onbeperkt toegang tot alle artikels
en digitaal archief op PNWS.be.
Stop wanneer je wil.

Eerste 3 maanden €2.99 per maand
Nadien slechts €4.99 per maand

Ben je al abonnee? Log hier in en krijg
toegang tot alle artikels en digitale magazines.

[/wcm_nonmember]

[wcm_restrict]

Uit Amerikaans wetenschappelijk onderzoek van het National Institute for Health Research bleek dat bijna 20 procent van de covid-19 patiënten binnen de 3 maanden kampt met psychische problemen. De daadwerkelijke oorzaak hiervan wordt volop onderzocht, maar het staat vast dat corona ons ook stevig tussen de oren te pakken heeft. “De rechtstreekse impact van corona op ons brein is plausibel”, aldus professor Paul Harrison van de Oxford University. 

Praten is toegestaan

De noodkreten klinken luider dan ooit. Zo kreeg de Gentse dj Jef Eagl terecht een platform in de media, na een pakkende getuigenis over de kritieke toestand in de eventsector. “Ik ken meer mensen die zelfmoord pleegden, dan mensen die corona hebben gehad”, klonk het. In zijn podcast ‘onbespreekbaar’ probeert hij mentale gezondheid bespreekbaar te maken. Met succes: de luistercijfers van de podcast gaan wekelijks de hoogte in. 

Ook de pakkende getuigenis van zelfstandige kapster Alysson Gadin bleef hangen: geen spaarpotje, geen perspectief. Door de verplichte sluiting beroofde ze zichzelf van het leven. De harde realiteit laat mensen steeds vaker onbeholpen achter. 

Maar dat is helaas het topje van de ijsberg. De overheid geeft aan dat sociale media meer een tool moeten worden om jongeren te informeren, maar diezelfde jongeren voelen meer en meer de verplichting om te blijven lachen op het internet. De druk om op onder meer instagram telkens het goede van jezelf te tonen wordt steeds groter. 

De overheid komt te laat

De voorbeelden zijn onuitputtelijk, en dat zal nog lang zo blijven. Eind oktober kondigde minister van volksgezondheid Frank Vandenbroucke (SP.A) aan dat er extra psychologen worden ingezet, maar het kalf is helaas al een tijdje verdronken. Want naast de druk op de ziekenhuizen kampt ook de zorg in scholen, de zelfmoordlijn en de psychologen met een tekort aan werkkracht en een te hoge werkdruk.

Laat het nu net deze mensen zijn die perfect kunnen inschatten wat de gevolgen op lange termijn zullen zijn voor onze samenleving. Heeft de overheid te laat ingegrepen? Dat de fysieke tol ongezien is, valt amper te ontkennen, maar de psychologische schade zullen we nog decennia lang met ons meedragen. Laten we het daar eens vaker over hebben. Rooskleurig is het alvast niet, maar hoe meer we met elkaar praten, hoe lichter het einde van de tunnel er zal uitzien. Denk eens aan je buur, vriend of kennis: een gemeende ‘hoe is’t?’ doet meer deugd dan ooit tevoren. 

[/wcm_restrict]