Is de oplaaiende liefde tussen N-VA en PS wel gemeend?

De Belgische vaudeville begint aan acte vierhonderd en zoveel. De ‘drie koningen’ Egbert Lachaert (Open Vld), Georges-Louis Bouchez (MR) en Joachim Coens (CD&V) gaan even wachten met ‘onderhandelen’ om te kijken of de wederzijdse toenadering van PS en N-VA wel echt is. Naar de deadline van 21 juli kunnen we dus fluiten. Dat was de heilige datum die de drie onderhandelaars – of zullen we ze ‘praters’ noemen – hadden vooropgesteld als de dag van de oplossing. Maar, sinds Magnette liet weten dat hij met de N-VA – met wie voorheen geen samenwerking mogelijk was – wilde praten, is alles veranderd.

Het triootje Lachaert, Coens en Bouchez moeten het feestje dus even onderbreken. De CD&V ziet er zelfs al meteen wat positiefs in. De meesters van het kazakkendraaien laten aan de bevolking weten dat zij altijd al voorstander zijn geweest van een regering met een sterke meerderheid langs weerskant van de taalgrens. Het klinkt een beetje als: “Welkom, welkom, bij de drie biggetjes”. Al mogen twee van de biggetjes – Lachaert (Open Vld) en Boucher (MR) – zich toch een beetje zorgen maken. Want als de PS weer aan boord is, heeft men mathematisch gesproken de liberalen niet meer nodig.

De spots draaien zich dus weer naar de PS en N-VA, die zich ondertussen hebben vervolmaakt in de kunst van het zwijgen.