Is het wettelijk en wie controleert wie?

Zin om iets te gaan drinken zaterdag? Weet dan dat je je telefoonnummer of e-mail moet achterlaten. Minnaars en minnaressen wezen gewaarschuwd, want big brother weet waar je bent.

Of toch niet, want het registratiesysteem is even lek als een visnet. Niemand controleert – of kan controleren – of de gegevens die je opgeeft wel de jouwe zijn. Je kan net zo makkelijk nonkel Peter een peer willen stoven en zijn nummer opschrijven. Als er drank is in de man, is de wijsheid in de kan. Dat geldt ook voor vrouwen, alleen rijmt het dan niet.

Je kan je vragen stellen bij de privacy van de registratieplicht, maar naar verluidt zou de overheid in tijden van crisis een stapje verder kunnen gaan.

Voor een café en restaurant is het alvast een ideale manier om een klantenbestand aan te leggen, want wie gaat (hoe) controleren of er niet wat anders gebeurt met die schat aan informatie.

En hoe gaat het dan concreet? Wel, de FOD Economie zal tegen zaterdag online een standaardformulier ter beschikking stellen. Concreter is het voorlopig niet. De gegevens komen alleszins niet in een centrale databank, maar wel op een papiertje dat de horeca-uitbaters 14 dagen moeten bijhouden. Op de website van de FOD economie wordt er nog met geen woord over gerept. Maar hey, het is ook pas morgen dat het verplicht wordt!

En wat als? Als er straks iemand positief test en hij zegt dat hij iets ging drinken in cafe hupeldepup? Wordt dit systeem gekoppeld aan het nationale opsporingstraject of is het een parallelle ad-hocoplossing? Gaat er iemand de papiertjes ophalen in het café? Of gaat het volgens de snelle methode van Karin Moykens per brief? En wat als het een stamgast is die er dagelijks ’s middags en ‘s avonds zit te heisen tot en met het laatste uurtje?

In theorie is de registratieplicht een geweldige maatregel, in de praktijk werkt het alleen als afschrikmiddel en zullen veel mensen liever gezellig thuis gaan kokerellen dan zich met mondmaskertje te laten registreren in het restaurant.