Je maakt al lang geen indruk meer met een avondje doorzakken op Duvel.

Ten eerste lukt het nu moeilijk in een gesloten café, en ten tweede lijken ook de AA-vergaderingen te lijden onder de lockdown-maatregelen.

Dan liever thuis op je gemakje genieten van enkele promilles meer. Zonder de rekening van de kapotte garagepoort of de geforceerde voordeur erbij te moeten nemen. 

Met de volgende dranken achteraan je keelgat, lijken die virologen op tv nog niet de kwaadste kerels en vier je Oktoberfeesten lekker op je eentje.

Snake Venom : De gevaarlijkste

Say goodbye to boring beer. De slogan van Brewmeister, de Schotse brouwerij die kickt op het fabriceren van loodzware bieren, is niet meteen eentje die jouw lever graag zal horen. Maar met Snake Venom hebben Lewis Shand en John McKenzie de schrik van élk nog werkend orgaan in je lichaam gefabriceerd: een bom van 67,5 graden alcohol, compleet met etiket rond de flessenhals dat waarschuwt voor het extreem hoge alcoholpercentage.

Dan de prijs. Metrodaklozen aller lande, verenig jullie. En snel. Want voor een enkel flesje van 275 ml moet je 60 euro ophoesten. En dan tellen we de ziekenhuisrekening voor het ledigen van de maag en het steken van een nieuwe lever er niet bij. 

Het vorige sterkste bier van de Schotse cirroseschuldigen, de Armageddon, had een alcoholpercentage van 65 procent. Maar dat vonden de promillejagers van het biermerk maar flauw, omdat Shand en McKenzie de straffe smaak probeerden af te zwakken. “Misschien zijn we toen te lief geweest”, luidde het bij de release van de Snake Venom. “Dan gaan we deze keer maar voluit.”

De strijd om het sterkste bier ter wereld is al enkele jaren aan de gang. Lange tijd ging die tussen de Duitse brouwerij van Schorschbräu en de Schotse biermakers van BrewDog. Tot de Schotten van Brewmeister zich met de percentagewedloop begonnen te moeien. Zeg nog eens dat alles wat een rok draagt niet kan zuipen.

Mariënburg Rum: De meest exotische

Suriname is een land waar het merendeel van de bevolking klinkt als een Nederlander op speed en daar zit de Mariënburg Rum misschien wel voor iets tussen. Het logo van de drank heeft wat weg van een gewoon flesje Malibu. Maar met een alcoholpercentage van 90 procent maakt de Surinaamse witte rum wel vlugger vijanden dan Osama Bin Laden op een zonnige elf september. Het straffe spul heeft een geschiedenis die teruggaat tot de zeventiende eeuw en staat bekend als een van de sterkste dranken ter wereld.

Maar vooraleer je jezelf met infuus en baxter naar de dichtstbijzijnde nachtwinkel haast: producent Suriname Alcoholic Beverages NV reserveert zijn flessen van 90 procent uitsluitend voor de binnenlandse markt. Alles wat zich buiten Surinaamse grenzen bevindt, moet het stellen met een percentage van 81. Een protectionistische maatregel naar ons hart.

De naam van de geestrijke drank heeft overigens niets te maken met Duitse steden of kastelen. Wel is het een verwijzing naar een in 1986 gesloten suikerplantage. Volgens de overlevering is de rum uiterst zuiver, vol van smaak en zeer geschikt voor het maken van cocktails. Maar Surinamers lusten ‘m ook graag met een glaasje water. Kristof Calvo zit al op de volgende vlucht naar Paramaribo.

[wcm_nonmember]

Verder lezen?

Word ook abonnee en lees
alle artikels en digitale magazines

Onbeperkt toegang tot alle artikels
en digitaal archief op PNWS.be.
Stop wanneer je wil.

Eerste 3 maanden €2.99 per maand
Nadien slechts €4.99 per maand

Ben je al abonnee? Log hier in en krijg
toegang tot alle artikels en digitale magazines.

[/wcm_nonmember]

[wcm_restrict]

The End Of History: De meest (on)diervriendelijke

De dag dat jouw bierflesje de vorm aanneemt van een platgereden hermelijn of eekhoorn, is de dag dat je toegedekt wordt in een bed van de ontwenningskliniek De Pelgrim. Hoewel, in juni 2010 bracht de Schotse brouwerij BrewDog met The End Of History twaalf bierflesjes van 33 centiliter op de markt. Zeven ervan kregen de verpakking van een opgezette hermelijn. Vier eekhoorns en een haas kregen de andere vijf andere pinten door de keel geramd. BrewDog-directeur James Watt heeft altijd beweerd dat z’n brouwerij de dieren niet opzettelijk doodde voor gebruik, maar dat ze overreden waren op de weg. Toch zorgde de stunt voor heel wat opschudding. Niet in het minst bij de Michel Vandenbosch’en van deze wereld, die de flesjes uiterst beledigend vonden voor dieren.

Het alcoholpercentage was zo mogelijk nog straffer: 55 procent. In die tijd goed voor de titel van strafste bier ter wereld en wellicht ook een serieuze boost voor de orgaanindustrie, met extra vermelding van de levertransporten. Maar het strafst was toch de prijs van de twaalf flesjes. Die varieerde tussen 500 en 700 dollar, maar vond wel vlot de weg naar de meest rabiate knaagdierhaters ter wereld. Slechts een paar dagen na de lancering al verscheepte BrewDog de twaalf flesjes naar Canada, de Verenigde Staten, Italië, Denemarken, Schotland en – hoe kan het ook anders –  Engeland.

Het was de voorlopig laatste poging van de brouwerij uit Aberdeenshire om het sterkste bier ter wereld te maken. Naar verluidt stuurde de AA spontaan een dankmailtje.

Bacardi 151: De meest beveiligde

Je denkt dat je het varken uithangt door voor middernacht je zevende Bacardi Cola van de avond te bestellen? Stop met de jeanet uit te hangen. De echte zwijnen drinken Bacardi 151, een rumsoort van het oorspronkelijk Cubaanse merk die de geest benevelt met een percentage van 75,5 procent. De kans dat je de nacht induikt met dergelijke fles is evenwel klein. Vanwege het hoge alcoholgehalte is koning Korsakov in veel landen niet te koop.

Het spul heeft dan ook z’n naam een beetje tegen. De 151 staat voor 151 proof, een maat die ze vooral in de Verenigde Staten hanteren als aanduiding voor de hoeveelheid alcohol die in een drank zit. Om dat om te zetten naar onze meeteenheid deel je het gewoon door twee. Als ze je een drank betalen die 80 heeft als proof-getal, weet je dat ze met iets hartigs afkomen. Voor een biertje in een groen blik met 10 als proof-getal pas je beleefd, maar kordaat. Want dan proberen ze je een Heineken van 5 procent te schenken.

Net als andere dranken met een extreem hoog alcoholpercentage, is Bacardi 151 zo straf dat het brandbaar is. Om te verhinderen dat je op een mooie herfstdag ongewild jouw barbecue, groenten én genodigden in de fik steekt, vermeldt het dat ook meermaals op de fles. Maar zelfs de dop van de  Bacardi 151 is zo uitgerust dat de drank onmogelijk zelf kan beginnen branden. Tenzij je – of een overmoedige barman – het vuur iets te enthousiast aan de avondlont steekt.

Devil’s Springs: De meest verrassende

Vodka met de ‘V’ van Verdzjoemme-den-djeze-hemmek-toch-onderzchjat. Nochtans staat op elke fles van de Amerikaanse dodendrank de niet mis te verstane boodschap Do not drink at full proof. Toch laten heel wat mensen zich vangen aan het alcoholpercentage van 80 procent, zo ongeveer het dubbele van de meeste Russische, Poolse of Litouwse vodka’s.

Op allerhande fora over de in New Jersey gestookte leverterrorist stapelen de grappige commentaren zich op. Zoals deze van – jawel – een vrouw: “Mijn avond is altijd geslaagd met een beetje Devil’s Springs. Ook al eindigt die elke keer in handboeien of een groot gevecht.” Hilarisch is het filmpje van een kerel die een fles Devil’s Springs in een teug uitdrinkt, begint te kokhalzen en steil achterover valt. Waarop z’n vrienden droog zeggen: “Misschien had hij er wat ijs moeten bijdoen.”

Volgens kenners leent de Amerikaanse vodka zich uitstekend voor cocktails omdat hij de smaak niet uit het fruit trekt. Volgens ons is het niets meer dan een brouwseltje om de vodkazuipende Russen te tonen wat voor watjes ze wel niet zijn.

Everclear: De sterkste

De Everclear is het type drank waarvoor je een ambulance opbelt nog voor de fles open is. Gewoon om zeker te zijn dat hij er is tegen dat jouw lever aan z’n laatste stuiptrekkingen begint. Met een alcoholpercentage van 95 procent – ja, dat leest je goed – is het de sterkste legale consumptie ter wereld. Geen vodka die de gemiddelde Russische taxichauffeur achteroverslaat voor hij z’n twaalf uur durende rit aanvat, maar een op en top Amerikaanse graanjevener uit Missouri. Al zeg je gerust over de top, want in meer dan een dozijn staten pronkt de Everclear droogjes op de lijst van verboden dranken.

Er valt wel wat voor te zeggen. De Everclear is dodelijk sterk en heeft smaak noch geur. Wat betekent dat je het met alles kan mixen zonder dat de drinker ervan dat merkt.  Je zal de straffe zondagmiddagkoffie van tante Jeanne maar per abuis verdunnen met wat Everclear. Tien tegen een dat ze vijf minuten later naakt tegen haar schoothondje aanschurkt op de tonen van Dj Kicken’s Ain’t no party like an alcoholic party.

De jenever waar zelfs Michael Schumacher niet langer onbewogen van zou blijven, is een cultdrank in de VS. De bekende rockband Everclear noemde er z’n groep naar. En verschillende artiesten besteedden er al een nummer aan. Topper blijft evenwel Bushwick Bill van de rapgroep Geto Boys. Die ondernam in 1991 een mislukte zelfmoordpoging nadat hij zichzelf rijkelijk begoten had met Everclear. Vandaag loopt Bushwick Bill nog steeds met een oog minder rond.

Start The Future: De meest onlogische

Als echte Belg en gedegen bierkenner laat je geen enkele kans onbenut om lacherig te doen over het Hollandse pisbier dat niet-kenners ook wel eens Heineken durven te noemen. Je hebt dankzij jouw jarenlange levertraining natuurlijk overschot van gelijk. Maar kijk, er zijn zowaar Hollanders die zich zat zuipen zonder twintig glazen versterkt kraantjeswater te moeten drinken. Jan Nijboer uit Almere is zo eentje.

De eigenaar van de kleine brouwerij ’t Koelschip creëerde zeven jaar geleden een licht amberkleurig bier met een alcoholpercentage van 60 procent. Zijn naam? Start The Future, een ludieke reactie op de End Of History van de Schotse brouwerij BrewDog (zie boven), en een tijdje goed voor de titel van sterkste bier ter wereld. En dan komt de meestermarketeer in de Nederlander natuurlijk naar boven. In tegenstelling tot Heineken zal je de Start The Future niet meteen zien van het duurste hotel in Monaco tot in de meest louche pingpongballenbar van Thailand. Maar betalen voor een naam doe je natuurlijk wel. En dat is bij dit type gerstenat toch vlot 35 euro voor een mooie 33’er.

Vooraleer je de portefeuille teleurgesteld weer wegsteekt: iets zegt ons dat je na een uurtje Start The Future-hijsen met een meer voldaan gevoel thuiskomt dan na vijf uur Heineken-pilsen.

[/wcm_restrict]

 
 
 
 
 
 
 
 

Gepubliceerd door Gert Bleus

"Some men see things as they are, and ask why. I dream of things that never were, and ask why not."