P-magazine vroeg aan honderd Vlaamse vrouwen: wat is het allerstoutste avontuur dat je ooit meemaakte? Niet al die vrouwen antwoordden, maar zij die wél antwoordden, die laten we vanaf nu iedere zondag aan het woord. Gaëlle uit de Antwerpse Kempen bijt de spits af met haar gigolo-avontuur.

Ik ben Gaëlle, woon in de Kempen en ben 22 jaar gelukkig getrouwd. Al heeft ons intieme leven wel in een dipje gezeten. In het begin dat we samen waren, deden we het zowat iedere dag. Die frequentie neemt af met de jaren, en dat is normaal natuurlijk, maar op den duur deden we het bijna niet meer. Mijn man was altijd te moe na zijn werk.

Omdat hij me niet meer bevredigde, werd ik kampioene in het masturberen. Dat is niet eens slecht: je creëert je eigen droomwereld, en in je wildste fantasieën kan je het met iedereen doen.

Na een tijdje liet ook mezelf bevredigen me achter met een leeg gevoel. Je wordt een dagje ouder, allicht slijt je de rest van je leven met dezelfde echtgenoot, dat soort dingen spookten door mijn hoofd. Dat was allemaal best voor mij hoor, op één ding na: zou ik dan nooit meer bemind worden zoals ik bemind wil worden? Zou ik het ooit nog eens zoals vroeger voelen? Ik begon er zo heftig naar te verlangen om nog eens écht te genieten. Niet met mezelf, maar met een ander. Dat gevoel werd alsmaar sterker en sterker, tot ik er haast niet meer aan kon weerstaan.

Wanneer een man met een goesting zit die thuis niet kan bevredigd worden, dan gaat hij naar de meisjes van plezier. Waarom zou ik eens niet afspreken met een gigolo, zo schoot mij op een dag te binnen.

Ik zette mijn laptop aan, opende de internetbrowser en typte het woord ‘gigolo’ in. Zo kwam ik uit bij verschillende websites met gigolo’s die hun diensten aanboden, recensies over mannelijke prostitués en meer van dat. Leuk om te lezen: ik bleef maar lezen. Een website van Kevin, een zelfstandige gigolo. Al die referenties van vrouwen die hij reeds had bemind. Ik kreeg er zowaar een nat slipje van, maar er overkwam me ook een gevoel van jaloezie. Al die dames hadden namelijk al zo’n fantastische ervaring gehad, met de knappe jongeman die hen tegen betaling heerlijk hadden verwend. Mijn verlangen groeide: dit zou mogelijk een oplossing voor mij zijn.

Ik was in feite nog aan het nadenken of ik het zou doen of niet, maar tegelijkertijd was ik al een berichtje aan het typen naar deze man. Tijdens het opstellen van de mail voelde ik me vrij; deze man kende me toch niet, ik kon al mijn stoutste fantasieën op hem afvuren.

Al snel zat er een antwoordje in mijn elektronische brievenbus, met foto’s en al. De beelden van zo’n lachende, charmante en goed uitziende man deden me nog meer honger krijgen. Ik geraakte er helemaal opgewonden door en voor ik het goed en wel besefte, stelde ik mijn wensen en fantasieën nog concreter op.

Nadat ik op de verzendknop had gedrukt, daalde een gevoel van schaamte over me heen. Het liefst van al wilde ik mijn mails weer ongedaan maken, of de klok iets terugdraaien maar dat ging uiteraard niet. De twijfels smolten echter weer als sneeuw voor de zon toen ik een lieve mail van hem terugkreeg dat het voor hem allemaal prima was: hij had begrip voor mijn lustgevoelens en ging zeer respectvol om met mijn fantasietjes.

Ik verbaasde mezelf over wat ik deze Kevin allemaal had durven toevertrouwen, aan een wildvreemde eigenlijk. Maar langs de andere kant: hij deed dit beroepsmatig en allicht zal hij al wel wat meer extreme vragen gekregen dan die van mij, die uiteindelijk vrij gewoontjes waren. Hij zou er voor mij zijn én het was een lieve man met ervaring en die wist hoe hij met een vrouw moest omgaan. Tenminste: als ik al die referenties op zijn website mocht geloven. Maar langs de andere kant: waarom zou iemand hier over liegen? Ik maakte een afspraak.

Ik moest namelijk nog wat geduld hebben vooraleer de datum voor onze afspraak eraan kwam. De onzekerheden gingen opnieuw door mijn hoofd spelen. Hoe zou het zijn, na zoveel jaren nog eens met een andere man dan die waar ik iedere avond het bed mee deel? Geregeld stond ik voor de spiegel te draaien, ik bekeek mezelf. Kritisch. Zeer kritisch. Ik was natuurlijk geen twintig meer en hier en daar had ik mijn onvolmaaktheden. Maar langs de andere kant: er waren ook tal van vrouwen die er bijlange niet zo goed uitzagen als ik. Er waren ook twintigers genoeg die bij mij in de boetiek kleren kwamen kopen en die beter een hamburgertje minder zouden eten. Op die manier praatte ik mezelf weer moed in.

Dat was ik dus ook alweer door. Nu had ik enkel nog een sluitend alibi nodig voor thuis. Dat was uiteindelijk niet zo moeilijk. De ganse dag de winkel openhouden en daarna zogezegd uit met een vriendin die ik al heel lang niet meer gezien had. Een koffietje gaan drinken, misschien daarna een karaoke gaan doen, het zou leuk worden. Mijn man slikte mijn verhaal meteen. “Ik ken haar niet, maar doe haar de groeten van mij, schat van me”, dat is alles wat hij zei.

De dag was uiteindelijk aangebroken. Een dag waarin ik niet bepaald tijd had om stil te staan bij de paydate die later volgen zou. Een grote levering kwam, waar bovendien enkele dozen van bleken te ontbreken en ik moest zo snel mogelijk aan de weet komen welke kledingstukken ontbraken, want er zaten kledingstukken tussen (of niet) die speciaal voor klanten besteld waren. Bovendien waren het de eerste dagen van de solden en dat bracht ook steeds een grote drukte met zich mee.

Gelukkig had Kevin me heel wat werk voor de date uit handen genomen. Het hotel had hij geboekt en hij had me een sms gestuurd met het kamernummer. Hij had me in die zelfde sms zelfs uitgelegd hoe ik rechtstreeks naar de kamer toe kon, zonder mezelf eerst bij de receptie te moeten melden.

Ik parkeerde mijn wagen op de parking van het hotel en liep door de gang. Mijn hart bonsde tot in mijn keel, een storm van gedachten raasde door mijn hoofd. Ik was eigenlijk helemaal niet opgewonden, ik voelde alleen maar spanning. Zoveel spanning dat ik ze nauwelijks nog aankon. Waarom moest ik nu zoiets doen? Waarom kon ik niet gewoon thuis zijn? Terugkeren deed ik desondanks niet: liever een foute beslissing dan helemaal geen beslissing of op het laatste nippertje terugkrabbelen. Ging het niet leuk worden? Dan moest ik maar even door die bittere pil. Ik bleef doorlopen, kwam toe bij het doorgegeven kamernummer, balde mijn hand tot een vuist en klopte op de deur.

Nauwelijks vijf seconden later ging de deur open en een aantrekkelijke man met een lieve lach om zijn mooie lippen opende de deur. Het licht op de kamer was gedimd en er brandden kaarsjes.

Nadat ik was binnengekomen sloot hij de deur weer en strekte zijn armen naar me uit en ik vleide mezelf tegen zijn borst. Wat voelde hij lekker, en wat geurde hij heerlijk. Hij hield me stevig vast en ik hem, en mijn hart bonsde nog steeds zeer heftig. “Ontspan je nu maar”, sprak hij met een allerliefste stem. Een stem die me helemaal tot rust bracht: al spoedig bonsde mijn hart niet meer van spanning, maar wel van pure opwinding. Hij drukte me zo stevig tegen zijn hele lijf dat ik voelde dat ook hij er opgewonden door werd. Ik drukte mijn heupen tegen de zijne om hem nog beter te voelen en toen zette hij me tegen de muur. Ik werd helemaal licht in mijn hoofd. Zo licht dat het goed was dat ik steun vond bij de muur, anders was ik misschien van pure opwinding omver gevallen toen hij langzaam mijn colbert uittrok en traagjes mijn bloes open knoopte. Mijn beha had ik thuisgelaten, dat was immers één van mijn fantasietjes. Mijn ademhaling ging sneller: daar stond ik dan, steunend tegen de muur, mijn bloesje helemaal open, klaar om te ontvangen. Ik sloot mijn ogen en hapte naar adem. Ik voelde zijn handen, zijn mond en zijn tong overal op mijn bovenlichaam. Zalig was dat gewoon! Ik zat in een draaikolk van opwinding en het leek wel alsof mijn hoofd niet meer bestond, enkel mijn lichaam. Ik liet alles los: mijn fantasie en werkelijkheid namen een drafje met me. Ik voelde zijn handen op mijn schouders gaan, terwijl hij één voor één mijn tepels in zijn mond nam. Toen zijn handen eenmaal bovenop mijn schouders lagen, duwde hij me krachtig naar beneden. Ik ging op mijn knieën voor hem zitten.

Mijn vingers trilden toen ik zijn ceintuur losmaakte en nadien ook zijn broek. Ik trok zijn pantalon en zijn onderbroek in één ruk naar beneden, waarna ik oog in oog zat met zijn fiere soldaat.

De details ga ik niet verklappen, maar mijn hoogtepunten die avond waren niet te tellen. Werkelijk: tijdens mijn soloseks heb ik heel wat verhalen bij elkaar gefantaseerd, maar wat ik die avond heb meegemaakt kan je niet eens fantaseren. Dat moet je hebben meegemaakt om te geloven.

Eenmaal terug thuis vroeg mijn man hoe het geweest was, waarna ik antwoordde dat ik een beetje moe was van het dansen tijdens de karaoke. “Ik ga even het zweet van me afspoelen”, zo zei ik hem en nam vervolgens een uitgebreide douche. Toen ik een half uurtje later weer in de woonkamer aan kwam, zat mijn man nog tv te kijken. Ik vleide me in mijn badjas tegen hem aan, mijn nog natte haren bleven in zijn gezicht plakken. Ik gaf hem een zoen op zijn mond, ik was tevreden, mijn seksuele frustratie was helemaal verdwenen. Op slag kon ik weer teder en zacht voor hem zijn: al mijn boosheid jegens hem was weggeëbd. Hij nam me stevig vast en fluisterde in mijn oor dat hij van me hield. “Ik hou ook van jou schat, zo veel”, fluisterde ik terug.

Wat ik net tevoren had uitgespookt was mijn geheim, dat hoefde niemand te weten. Spijt had ik niet, Kevin heeft mijn huwelijk gered. Want sindsdien neem ik de touwtjes in handen. En sinds ik thuis toepas wat ik die avond van Kevin heb geleerd, is mijn man zelden nog te moe om te vrijen…

 
 
 
 

Gepubliceerd door Stefan Lambrechts

Optimist en liefhebber van mooie natuur, door wiens aderen ook een beetje benzine stroomt.