Overheid en universiteit zetten meteen een grote pamper-actie in.

Beste studenten, ik beken: ik weet niet goed hoe ik jullie best aanspreek. Moet ik ontgoocheling uiten? Angst? Kwaadheid? Bezorgdheid? Verdriet? Ik weet het niet. Laat mij dus maar gewoon vragen wat ik te vragen heb. Ik wil het zelfs smeken, als dat helpt: hou het alsjeblieft veel veiliger dan op deze beelden te zien is. Doe dat voor jezelf, voor elkaar en voor de velen die het allerbeste met jullie voor hebben. Wij willen niet dat jullie of jullie naasten iets overkomt”, met die pamper-taal spreekt Rik Van de Walle, rector van Universiteit Gent, de studenten toe die zich niet aan de coronaregels hielden.

;

Na de eerste dag van het nieuwe academiejaar gingen de studenten meteen een feestje bouwen in de Gentse Overpoortstraat. Hoe later op de avond hoe minder coronaproof de hele situatie werd. Dronken studenten lieten hun mondmasker achterwege en gingen aan het ‘knuffelen’.

Om 22.30 werd besloten om de straat hermetisch af te sluiten, niemand mocht er nog in en wie de straat verliet, mocht niet terugkeren. Na 00.30 mocht er geen drank meer geserveerd worden. “Ik heb het gevoel dat de barhouders de regels willen volgen, maar dat de studenten er niet om geven”, zegt een 24-jarige student Bestuurskunde aan Het Laatste Nieuws. “En ik eerlijk gezegd ook niet.”

Je moest geen waarzegger zijn om te kunnen voorspellen dat het fout zou lopen. Tweederde van de cafébazen van de Overpoort hadden daarom de deuren gesloten. De anderen deden toch open en plaatsten, zoals afgesproken, terrassen op straat, maar die zaten om 17 uur al helemaal vol. Officieel mag je alleen wat drinken als je neerzit op een terras, maar leg dat maar eens uit jonge intellectuelen met kriebels in hun buik (en daaronder).

En nu? Helpt het als een rector smeekt? Helpt begrip? Mogen studenten ook zonder gepamper op hun verantwoordelijkheden worden gewezen? Blijkbaar beschikken mensen met verstand per definitie niet over ‘gezond’ verstand. Je verbiedt het feestje hier en het wordt elders voortgezet.

Wij moeten denken aan de kleine Amélie die de volwassenen de les spelde om in hun kot te blijven. Misschien moet ze het nog een keertje overdoen, voor de studerende kindjes die denken dat ze al grote mensen zijn.