Moet Vlaanderen Brussel en Wallonië volgen?

In volle coronacrisis vang je nauwelijks nog kritische geluiden op. Je kan er niet omheen, de cijfers zijn niet goed. Ook al zijn ze nog niet zo slecht als tijdens de eerste golf. We tellen bijna 12.000 nieuwe gevallen per dag en er liggen momenteel 4.401 mensen in het ziekenhuis, een stijging van – gelukkig maar – 8 procent. Op 6 april – de piek van de eerste golf – ging het om maar liefst 5.759 patiënten. Volgens de voorspellingen zullen ergens in december tussen de 7.000 en 10.000 ziekenhuisbedden ingenomen zijn. Dat is, als er geen verandering komt in ons gedrag en de genomen maatregelen niet werken.

In het VTM nieuws loste Marc Van Ranst een zoveelste schot voor de boeg van de Vlaamse regering. “Het is onvermijdelijk dat er ook in Vlaanderen extra maatregelen komen. Men moet nadenken over een of andere vorm van lockdown-achtige toestand.” Hij is daarmee niet de enige wetenschapper die pleit voor een uniforme aanpak. De Vlaamse regering wil daar (voorlopig) niet van weten. “Dat Brussel en Wallonië verstrengen, is logisch als je hun cijfers ziet”, klinkt het.

Maar is een mens niet meer dan een cijfer in de statistiek van een viroloog? In De Zondag pleit Valerie Van Peel (N-VA) voor meer aandacht voor de stijging van zelfmoord, familiaal geweld en kindermisbruik. Valerie Van Peel is de leading lady van N-VA in het federaal parlement. Samen met John Crombez (sp.a) heeft zij ervoor gezorgd dat kindermisbruik niet meer kan verjaren. “Ik ben bezorgd als ik bedenk wat een nieuwe lockdown kan doen met kwetsbare mensen”, zegt de zus van conferencier Michael Van Peel. “Dat gaat van eenzame ouderen tot kinderen die thuis slachtoffer zijn van misbruik en geweld. We zijn die vergeten, hè, in de eerste lockdown. Vergéten. En zij dreigen wéér geïsoleerd te worden.”


Op vrijdag was het partijgenoot Peter De Roover die in de De Afspraak op Vrijdag een kritische kanttekening plaatste bij de alleenheerschappij van de wetenschappers. Hij merkte bovendien op dat het niet voldoende is om maatregelen op te leggen, maar dat men er ook voor moet zorgen dat ze begrepen en gevolgd worden.

“We stellen vast dat onze samenleving de gevolgen draagt van het wegvallen van het idee ‘gezag’. We zijn een zeer verbrokkelde gemeenschap. In Brussel moet men in dertig talen communiceren om iedereen te bereiken”, aldus De Roover. “Maar belangrijker is dat we allemaal zijn groot geworden in een omgeving waarin je het niet zo maar accepteert dat ons iets wordt opgelegd. Virologen – en alle specialisten – bekijken een bepaald aspect van de totaliteit. Een politicus zou zich alleen met de totaliteit moeten bezig houden.”

Om die reden is De Roover terughoudend om nog te gaan verstrengen “omdat je dan ook gevolgen hebt op een terrein die misschien voor die wetenschapper buiten zijn “scoop” valt. “Een longarts ziet op zijn afdeling niemand binnenkomen die een mislukte zelfmoordpoging heeft ondernomen. Een viroloog is niet bezig met het toegenomen kindermisbruik ten gevolge van de maatregelen. Dat zijn zware maatschappelijke kosten die gaan toenemen als je de maatregelen gaat verstrengen. Je kan onmogelijk in de ene richting opschuiven, zonder dat dat elders gevolgen heeft. Een viroloog moet ons waarschuwen, maar moet tegelijk de bescheidenheid hebben dat hij weet dat hij de totaliteit niet kan overschouwen.”

Voorlopig mag een Vlaming nog tot middernacht buiten wandelen. Een Brusselaar of Waal moet voortaan om 22 uur thuis zijn.