Nooit bij stilgestaan eigenlijk.

Een geur-tv, of geur-cinema bestaat nog niet (echt). In de jaren tachtig experimenteerde men met de introductie van geur bij een film. De kijker kreeg enkele capsules mee naar zijn stoel en moest daar op het juiste moment aan ruiken om een geur-sensatie te beleven. Veel gedoe met weinig resultaat. Recenter vindt je in pretparken en op kermissen filmcabines met een 6D-ervaring: kijken, horen, voelen, proeven, ruiken en ervaren.

Toch gaat er niets boven een goed verhaal. Geen truukjes en snufjes nodig om je in je hoofd mee te nemen naar hoe het echt is. Hoe zou het zijn daar boven ons hoofd, in de ruimte, tussen maan en aarde? In 2015 verbleef astronaut Scott Kelly meer dan 350 dagen in de ruimte. Het was een record. Als er dus iemand weet hoe het voelt om daar te zijn dan is hij het wel. De Amerikaan beantwoordde in een vraag- en antwoordsessie alles wat we altijd al wilden weten, maar nooit vroegen.

Hoe ruikt het eigenlijk daarboven?

In het ruimtestation ruikt het niet altijd even fris. Logisch, je zet er geen raam open om te verluchten en het afval wordt vaak lang bijgehouden. Maar een mens went aan een geur. Als je altijd in dezelfde ruimte blijft, ruik je het ook niet meer. Het zijn vooral de nieuwkomers die moeten wennen. Ga maar eens na een nummer twee terug naar het kleine kamertje en je weet wat we bedoelen.

De capsule waarmee astronauten terugkeren naar de aarde hebben bij opening van het deurtje geen rozengeur meegebracht. Astronauten zitten dan ook dagen in hun eigen vuil.

Maar de ruimte zelf, heeft die een geur? Nooit bij stil gestaan eigenlijk. Wel, volgens Scott Kelly heeft de ruimte zelf een heel vreemde geur, een beetje als brandend metaal of de reuk die vrijkomt bij lassen.