Delfine Persoon is misschien wel de taaiste vrouw in de Belgische (sport)geschiedenis. Ze is een winnaar, zoveel is duidelijk. Zelfs de titel Sportvrouw van het Jaar aan Nafi Thiam laten, dat viel haar moeilijk. Knokken doet ze, voor haar sport en voor haar Persoon. En voor haar dromen.

In 2014 zette Delfine Persoon het vrouwenboksen in België op de kaart, nadat ze voor de eerste keer de felbegeerde WBC wereldtitel veroverde. Hoewel ze in haar carrière 17 knockouts op haar naam wist te schrijven, won ze die eerste WBC titel op 20 april 2014 op punten. Net zoals de Ierse Katie Taylor die afgelopen zaterdag na vijf jaar van haar afpakte in New York.

Het wordt een controversiële overwinning genoemd, waar veel bokskenners, fans en journalisten het niet mee eens zijn. Voortrekker van de Belgische bokssport Jef Van Driessche noemt het maffioos. “De scheidsrechters weten dat ze er meer baat bij hebben om Katie Taylor te laten winnen dan Delfine. Het gaat regelmatig zo in het boksen dat er grote organisatoren zijn en dat de rechters punten geven, met in hun achterhoofd of ze de volgende keer kunnen terugkomen”, zei hij tegen VRT. De promotor van Katie Taylor, Matchroom Boxing, is de grootste organisator van bokswedstrijden ter wereld, vermeldde die laatste erbij. Ook zoonlief Alain Van Driessche bevestigt: “Zij zitten in een machtspositie en willen hun prijzenpot liever niet zien verdwijnen richting Lichtervelde en omstreken.”

Ach, de bokssport is altijd maffioos geweest. Sportjournalist Hans Vandeweghe schreef in De Morgen nog dat boksen wellicht voetbal nog overtreft in de hitparade van immorele en amorele sporten. En iedereen wist op voorhand dat de kamp Taylor-Persoon een taaie zou worden, waarbij beide vrouwen evenveel kans maakten op de overwinning.

“Boksen tegen een olympische kampioene: het is een leemte in mijn carrière die ik heel graag nog wil opvullen”, liet Persoon in februari nog optekenen bij Sporza. “Ik beschik niet over de snelheid die Taylor heeft”, vervolgde ze in mei tegen HLN. “Als ik de derde ronde overleef, dan kan het misschien wel een harde kamp voor haar worden. Ik maak 50% kans op de overwinning.”

Katie Taylor wist op voorhand dan weer erg goed waar ze aan begon. “Het zal een zeer fysiek gevecht worden en ik ga 100% moeten zijn om Persoon te verslaan”, vertelde ze in maart aan Sky Sports. “Ze is een complete bokster en heeft een vernietigende slag. Het wordt de moeilijkste kamp ooit voor mij, de kraker van het jaar.”

En als beide vrouwen in de ring weigeren om KO te gaan, dan staat de jury voor een moeilijke beslissing. Doorbreken we onze maffiose reputatie, of beslissen we in het commerciële belang van onze geliefde bokssport? In elk geval kwamen de dromen van beide meisjes uit. Delfine kreeg haar droomkamp tegen de olympisch kampioene en Katie schreef geschiedenis door als eerste Ierse vier gordels op haar naam te schrijven. En wat is er mooier dan dat? 

In De Ban Van De Ring van Kristof Vanderhoeven, een 300 bladzijden tellend boek waarin boksers, boksliefhebbers en bokskenners hun passie voor the noble art of self-defense belijden en waarin ook Delfine Persoon aan bod komt, is HIER te verkrijgen.

Gepubliceerd door Tess Van Linden

Good girls are bad girls that never get caught