“Van een computerspelletje gaat niemand echt dood, van dit virus wel.”

Het was vrijdag de dertiende en de laatste avond voor de lockdown. Over het hele land waren er lockdownparty’s waarop – vooral jongeren – hun onoverwinnelijkheid gingen vieren. Ze zetten een neus naar de overheid en naar een virus waarvan ze alleen hadden onthouden dat het niet meer dan een griepje was waaraan alleen bomma’s en opa’s bezweken.

Jongeren kijken niet naar de Terzake of De Afspraak en ontvangen hun informatie langs kanalen die de actualiteit vaak bekijken door een stoere bril. “We bereiken sommige groepen jongeren nog onvoldoende met onze communicatie”, herhaalde Marc Van Ranst nog maar eens woensdag in De Afspraak. Bovendien is de info die ze krijgen gekleurd en zijn er de betreurenswaardige berichten van figuren als Tom Waes en Gers Pardoel – waar jongeren naar opkijken – en die het hele corona-gebeuren weglachen en banaliseren. Het is jammer dat ze daar niet op terug zijn gekomen en hun invloed nu niet aanwenden om Van Ranst – of zeg maar het hele land – een handje toe te steken. Populariteit is blijkbaar alleen belangrijk als het het ego streelt of de portemonnee vult.

De teleurstelling en de machteloosheid klinkt door in de stem van Marc Van Ranst, wanneer hij meldt dat er momenteel een aantal jongeren van de lockdownparty’s op de diensten intensieve zorgen liggen en beademd worden. “Dat mag geweten worden”, zegt Van Ranst. “We rekenen op influencers om groepen te bereiken waar onze boodschap niet toekomt. Wij worden daar niet gepercipieerd als betrouwbaar of als een voorbeeld.”

Wat hem betreft mag de informatie naar de jongeren best “afschrikwekkend” zijn. “Dit is geen computerspel. Hier gaan mensen echt dood.”