Big Brother houdt je in de gaten.

Er rust een vloek op de naam lockdown. Een taboe is het onder politici. Je mag er alleen mee dreigen. “Nomen est omen.” Toch slaagt de regering erin om een lockdown door te duwen, zonder die bij naam te noemen.

“Het huis staat in brand en dan ga je niet op zoek naar de sleutels om de deur open te krijgen”, met dat argument kom je blijkbaar een heel eind om door te drukken wat grondwettelijk moeilijk ligt. Weinigen stellen zich nog vragen bij het inleveren van hun vrijheid. Wie toch opmerkt dat de grondwet niet wordt gerespecteerd, wordt opzij geschoven als een non-believer van de pandemie en een gevaar voor het land.

Iedereen weet ondertussen wel wat mag en niet mag. Bijna elke activiteit die controleerbaar is, is ondertussen verboden. Blijft er alleen nog het dagdagelijkse leven over waar de mensen de kantjes eraf lopen. Om daar de pakkans te vergroten, krijgt de politie straks de steun van veertig anonieme controleurs van de FOD Volksgezondheid. Je kan het vergelijken met een soort van Oost-Duitse Stasi, ambtenaren in burger die op zoek gaan naar overtreders van de coronamaatregelen en die vervolgen.

Concreet gaat het om veertig inspecteurs en controleurs – verspreid over de tien provincies – die anoniem zullen opereren. Ze hebben dezelfde bevoegdheden als politieagenten. Als nodig zullen ze zich legitimeren. Ze zullen processen-verbaal opmaken en boetes van 250 euro of 750 euro uitschrijven.

Kan dat dan zomaar? Kristine De Beule, substituut-procureur-generaal bij het Gentse hof van beroep, geeft daarop een olijk antwoord in ‘Het Nieuwsblad’: “De controleurs van de FOD Volksgezondheid moeten zich in theorie zelfs niet legitimeren. In tegenstelling tot agenten kunnen zij boetes niet onmiddellijk innen. Ze hebben geen betaalterminals bij de hand.” Zo ver zijn we dus.

We zijn benieuwd of ze die ambtenaren ook naar de wijken met ‘moeilijk bereikbare personen” zullen sturen.