Een ode aan de zinloosheid.

Waarschuwing: zap rond een uur of negen niet langs VTM 4, want je blijft hangen en kijkt ‘The Bridge on the River Kwai’ voor de zevende keer uit. Toch is de verleiding groot om helemaal niet te zappen en je meteen nog eens twee uur en drie kwartier te laten meenemen met de Brits/Amerikaanse filmklassieker uit 1957. De film van David Lean is een monument.

Het verhaal speelt zich af in 1943, in een Japans krijgsgevangenenkamp in Birma. De Britse kolonel Nicholson (Alec Guinness) en zijn mannen zijn terechtgekomen in dit kamp, waar de scepter wordt gezwaaid door de tirannieke Japanse kolonel Saito (Sessue Hayakawa). Hij eist van Nicholson en zijn mannen dat zij meewerken aan de bouw van een spoorbrug over de rivier Kwai, die de verbinding tussen Maleisië en de Birmese hoofdstad Rangoon moet vormen voor de Japanners. Nicholson wil zijn mannen best mee laten werken, maar vertikt het om zijn officiers te laten zwoegen. De zeer correcte kolonel beraadt zich daarbij op de Conventie van Genève, waarin dat recht om te weigeren is vastgelegd. Saito laat zich niet de les lezen door Nicholson en straft hem en zijn officiers. Echter, wanneer blijkt dat de Britse kolonel voet bij stuk houdt, zijn eigen mannen er niets van bakken en de datum waarop de brug af moet zijn dichterbij komt, geeft Saito toe. Ze sluiten een compromis en bouwen samen aan de brug. Nicholson beseft op dat moment absoluut niet dat hij eigenlijk bezig is de vijand te helpen en is alleen maar bezig zijn superieure Britse vakmanschap te tonen. Ondertussen wordt er door de geallieerden onder leiding van de Amerikaanse soldaat Shears (William Holden), die zelf op miraculeuze wijze uit het kamp van Saito ontsnapt is, een missie op touw gezet waarbij het de bedoeling is de brug op te blazen.

 

VTM 4 / 13 september, om 20:40 – 23:30 : ‘The Bridge on the River Kwai’