Gaat het niet een beetje tè snel en tè goed?

We hebben er ondertussen drie. Drie vaccins die de wereld kunnen redden. Althans, als we informatie van de farma-industrie mogen geloven. Er is veel geld mee gemoeid en dan durven mensen al eens wat door de vingers te zien. Wat mogen we weten en wat weten we niet?

De prijs kennen we ondertussen min of meer. Bij Moderna betalen we voor twee doses tussen de 40 en de 60 euro. Daarmee zijn ze veruit het duurste. AstraZeneca zou maar 5 à 8 euro vragen en bij Pfizer schommelt het rond de 35 euro. Let wel, dat is enkel de aankoop, het spul moet ook nog verdeeld worden. Het is de Europese Commissie die onderhandelt en inkoopt, ons land koopt het daarna over. In Nederland hebben ze daar een vast budget van 700 miljoen euro voor uitgetrokken, in ons land ‘zien ze wel’. Hoeveel winst de farmaceutische bedrijven maken op het vaccin blijft echter een goed bewaard geheim.

Veel hangt van de onderhandelaars die voor ons een prijsje proberen af te dwingen. Dat gebeurt door het ‘Joint Negotiation Team’ van de EU, dat bestaat uit 7 experts uit 6 lidstaten. Maar we kennen er slechts twee: de Zweed Richard Bergström, voormalig hoofd van een farmalobbyclub en de Nederlandse ambtenaar Roland Driece. Dat geheim wordt angstvallig bewaard, want als de namen gekend zijn dan gaan ook de lobbygroepen aan de slag. Deze zomer lekte uit dat farmabedrijven bij de EU hebben gelobbyd voor bescherming tegen toekomstige rechtszaken, mochten er problemen ontstaan. Volgens persagentschap Reuters heeft AstraZeneca in zijn deal gedeeltelijke ‘immuniteit’ verkregen voor schadeclaims.

Op dit moment zijn het de grote naties die onderhandelen. De vraag is of er wat zal overblijven voor de ontwikkelingslanden. Voorlopig zullen ze moet wachten op de overschotten. Wanneer kwetsbare landen door ons geholpen zullen worden, is nog niet geweten.

Professor Molenberghs (KU Leuven) hoopt dat er via de normale competitie snel voldoende vaccins beschikbaar zullen zijn, maar merkt op dat de industrie niet meteen geneigd is om de recepten uit te delen. Er moet ook winst gemaakt worden. Het zou dus kunnen, dat de wereld nog even moet wachten.