Prinses Esmeralda wil dat alle standbeelden van Leopold II verdwijnen en dat koning Fluppe zijn excuses aanbiedt voor het koloniale verleden? Wij zullen eens verklappen wie hààr papa was, zie!

Die prinses Esmeralda toch. Vorig jaar schreef zowat de ganse wereld nog uitgebreid over haar, toen ze opgepakt werd. Ze was namelijk één van die klimaatterroristen van Extinction Rebellion, die in oktober 2019 Londen op zijn kop zetten.

In deze tijd, dat alles moet wijken wat héél misschien een klein beetje met racisme zou kunnen te maken hebben – Coco Pops en Uncle Ben’s rijst bijvoorbeeld – doet ze haar zegje over Leopold II.

Van deze voormalige Belgische ex-koning weten we inmiddels al wel dat het geen doetje was: Congo en zo. Dat hij ook graag minderjarige meisjes aan zijn koninklijke degen reeg, is dan weer minder bekend.

Maar soit, het gaat dus over Congo. Wel, prinses Esmeralda vindt dat alle standbeelden van Leopold II moeten verdwijnen uit den Belgique. Bovendien is ze ook van mening dat de honderdduizenden Belgische euro’s die jaarlijks richting Congo verdwijnen als ‘terugbetaling’ van de koloniale rooftochten van weleer, nog geen excuses genoeg zijn. Koning Fluppe moet volgens haar zijn welgemeende excuses aanbieden aan de Congolezen, omwille van het koloniale verleden. “Het is niet genoeg om geen racist te zijn, het is essentieel om anti-racistisch te zijn,” zo sluit ze haar betoog.

Over haar eigenste vader, die ook nog hier en daar op een sokkel prijkt, zwijgt ze in alle talen. Maar wie was Leopold III?

Wel, Leopold III was 33, toen hij in 1934 de troon van zijn ter aarde gestorte – of neergeschoten? – vader Albert overnam. Hij was getrouwd met Astrid, waarmee hij drie kinderen kreeg. Astrid was zwanger van een vierde, toen ze in 1935 omkwam bij een auto-ongeluk.

In 1940 stond ‘den Duits’ plots voor de landspoorten. De regering verkaste, zoals dat toen gebruikelijk was, naar het ‘neutrale’ buitenland. Leopold de Derde vond zijn functie als landsleider echter ondergeschikt aan zijn functie als militair, en besloot opperbevelhebber van het leger te worden. De Duitse soldaten hadden echter heel wat meer spek gegeten dan de Belgische, en ze beschikten ook nog eens over straffere wapens. Amper achttien dagen later was het Belgisch leger helemaal in de pan gehakt. Leopold III besloot te capituleren. Hij was er namelijk van overtuigd dat Duitsland de oorlog ging winnen, en hij wilde daar zijn voordeel uit halen.

In de periode die volgde, was Leopold III vriend aan huis bij Adolf Hitler. Daar in het Adelaarsnest te Berchtesgaden leerde hij trouwens ook heel wat vrouwelijk schoon kennen. Een Oostenrijkse sportster bijvoorbeeld, die hij opzadelde met een dochter. Bij een Russische dichteres verwekte hij dan weer twee zonen. In 1941 schoot hij zelfs raak bij een burgerlijk meisje. Met haar besloot hij uiteindelijk ook te trouwen.

De Belgische bevolking was piswoest op Leopold III. Zij leden grote honger onder het Duitse schrikbewind, terwijl de leider van het land zich kostelijk vermaakte met den Dolf, de veroorzaker van alle ellende. Hij gaf ook een trouwfeest waar er op geen frank gekeken werd, en meneer le roi trok zelfs op huwelijksreis.

Op 22 juli 1950 vond meneer Leopold den Derde dat hij genoeg in het buitenland vertoefd had, en hij wilde zijn troon opnieuw bestijgen. Dat was echter buiten dat nog steeds woeste, Belgische volk gerekend. Noodgedwongen tekende hij zijn troonsafstand…

Om maar te zeggen: vooraleer ze eist dat d’r neef Filip zijn excuses aanbiedt voor wat Leopold II allemaal heeft uitgestoken, dat ze maar ‘ns eerst kijkt naar haar eigen vader, die een landverrader, en retenlikker van Adolf Hitler was…

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Gepubliceerd door Stefan Lambrechts

Optimist en liefhebber van mooie natuur, door wiens aderen ook een beetje benzine stroomt.