Waarom wordt het Belgische goud in het buitenland bewaard?

Goud is duurder dan ooit.

Afgelopen nacht was de prijs voor een troy ounce (31,1 gram), ruim 1930 dollar,  tien dollar meer dan het vorige record uit september 2011. Experten verwachten dat de goudprijs wel eens zou kunnen stijgen tot meer dan 2000 dollar per ounce. Goud geldt in crisistijden als een veilige belegging. Ook andere edelmetalen, zoals zilver en platina, zijn de laatste maanden eveneens flink in prijs gestegen. Maar daarbij zijn vooralsnog geen records gebroken.

België bezit 227,4 ton goud, goed voor een waarde van iets minder dan 10 miljard euro. Ons land rangschikt zich daarmee op een 24ste plek in de wereldranglijst die wordt aangevoerd door de Verenigde Staten (8.133 ton), Duitsland (3.369 ton), Italië (2.451 ton) en Frankrijk (2.436 ton).

Het is de Nationale bank die ons goud beheerd, dat zich vreemd genoeg niet op ons grondgebied bevindt. Dat heeft een historische reden. Ons land vreesde bij het begin van de Tweede Wereldoorlog dat Duitsland beslag zou leggen op onze goudreserves, waarna werd besloten de schat bij een aantal bevriende landen in bewaring te geven. De Belgische staven liggen met andere woorden in Engeland en de Verenigde Staten.

De Nationale bank heeft geen plannen om dat geld terug te halen. Enerzijds vreest men dat de inventaris na al die niet meer zou kloppen en anderzijds is het risico van het transport te groot. Klinkt als een filmscenario!

De Belgische regering koopt ook al jaren geen nieuw goud meer in. De Chinezen en de Russen doen dat echter wel nog altijd. Zij willen hun afhankelijkheid van de Amerikaanse dollar reduceren. Beide landen hebben zelfs een deel van hun Amerikaanse staatsobligaties ingeruild voor goud.

Lees ook
Reacties
Laden...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More