Corona maakt de zaken wreed ingewikkeld, zelfs in geval van stiekeme relaties.

“Mijn man en ik zijn bijna twintig jaar samen”, steekt Karen, die aan de rand van Antwerpen woont, van wal. “Hij is de liefste vent ter wereld, en ik zou hem niet kwijt willen, maar de laatste jaren stelde ons seksleven niet veel meer voor. We leefden eigenlijk meer als goede vrienden samen. Ik miste al lang de spanning, het brandende verlangen van onze eerste jaren samen.”

“Ik werk in een groot hotel in de stad, en zoals ieder jaar hadden we ook dit jaar een groot personeelsfeest in januari. Ik geraakte er aan de praat met Antonio. Tijdens het werk zeggen we eigenlijk nooit meer dan een ‘dag’ tegen elkaar: ik sta in het restaurant, hij is de klusjesman, dus vaak zien we mekaar niet.”

“Maar ik had natuurlijk al wel aardig wat gehoord over hem. Dat hij nog niet zo lang uit elkaar was met zijn vrouw: ze had hem buitengezet omdat hij een onverbeterlijke vreemdganger was.”

“Maar Antonio is ook een bijzonder aantrekkelijke man. Altijd tot in de puntjes verzorgd, een knappe stijl qua kledij, zijn haren altijd netjes in model, noem maar op. Die avond begon ik vlinders in de buik te voelen voor hem.”

“Tegen middernacht hadden de meesten al wel drank genoeg op, en de sfeer zat er goed in. Ik zei dat ik stilaan mijn man ging bellen om me op te pikken. Ik heb immers geen rijbewijs, en mijn echtgenoot heeft niet graag dat ik zo laat nog met het openbaar vervoer reis.”

“Antonio stelde echter voor dat hij me wel naar huis zou brengen als ik nog eventjes bleef, en dus stuurde ik mijn echtgenoot een berichtje dat mijn collega me naar huis zou brengen en dat hij niet moest opblijven voor mij.”

“Rond twee uur ‘s nachts gingen we uiteindelijk door. Antonio vroeg of ik zin had om bij hem thuis nog een laatste glas te drinken. Hij had een drankje dat ik absoluut eens moest geproefd hebben in huis. Naïeve geit dat ik was, had ik de bijbedoelingen niet door. We waren nog maar amper binnen, of hij stak zijn hand onder mijn blouse en zijn tong in mijn mond.”

[wcm_nonmember]

Verder lezen?

Word ook abonnee en lees
alle artikels en digitale magazines

Onbeperkt toegang tot alle artikels
en digitaal archief op PNWS.be.
Stop wanneer je wil.

Eerste 3 maanden €2.99 per maand
Nadien slechts €4.99 per maand

Ben je al abonnee? Log hier in en krijg
toegang tot alle artikels en digitale magazines.

[/wcm_nonmember]

[wcm_restrict]

“En ik, ik was te overweldigd door emoties om hem van me af te duwen. Mijn lichaam wilde bemind worden. Ik werd verbrand door passie, net als toen ik nog een jong meisje was. We hadden vurige seks. Het was al lang geleden dat ik nog zo heftig klaargekomen was.”

“Ook daarna hebben we na het werk nog een keer of vier, vijf afgesproken, waarna we naar een rendez-vous-hotel gingen en vreeën.”

“En toen kwam de lockdown. Ons hotel moest natuurlijk sluiten. Ik zat economisch werkloos thuis, en mijn man deed aan telewerk. We waren dus de ganse tijd bij elkaar, en daardoor sloeg het vuur weer in de pan.”

“Met de dingen die ik bij Antonio had geleerd in bed, ging ik experimenteren met mijn man. En ik kan je zeggen: er zit opnieuw best veel spanning in ons seksleven. Ik begon tijdens die lockdown enorm veel spijt te krijgen van mijn avontuurtjes met Antonio. Als mijn man dat ooit te weten zou komen, dan is ons huwelijk op slag voorbij, dat weet ik zeker. Hij is de kalmte zelve, maar overspel zou hij me nooit vergeven…”

“Door corona moeten we financieel inboeten. Als ik mijn maaltijdcheques die ik normaal krijg meetel, moet ik het maandelijks met bijna 500 euro minder stellen. Moet nog steeds: want sinds half maart is ons hotel nog steeds gesloten. Even leek het erop dat we tijdens het toeristisch seizoen konden openen want er kwamen opnieuw reservaties, maar toen riep een slimmerik dat je maar beter uit Antwerpen wegbleef en werden die reservaties weer geannuleerd.”

“Ook Antonio voelde het in zijn portemonnee. In april vroeg hij me of hij 250 euro kon lenen, wat ik hem ook leende. Maar toen ik in mei verwachtte dat hij me terug zou betalen, vroeg hij of ik hem opnieuw 250 euro kon lenen.”

 

Komaan, broek uit! Of ik pak mijn telefoon en verklap alles!

“In juni sprak ik met hem af bij hem thuis. Om mijn 500 euro terug te halen, dacht ik. Maar al snel bleek dat hij helemaal geen geld op zak had. Hij wilde met me naar bed. Ik legde hem uit dat, wat we gedaan hadden, erg fout was, en dat het seksleven met mijn echtgenoot weer ‘hersteld’ was. Maar daar had hij geen oor naar. Hij eiste dat, zolang we niet opnieuw kunnen gaan werken, ik hem elke maand 250 euro zou geven, en iedere week seks. Omdat hij niet toekomt met zijn uitkering, en omdat hij – zolang coronamaatregelen gelden – niet op zoek kan naar een andere sekspartner. Ik had hem op dat feest maar niet zo geil moeten maken, het is allemaal mijn schuld volgens hem. En als ik niet deed wat hij wilde, dan zou hij alles verklappen aan mijn man. ‘Komaan, broek uit, of ik pak mijn telefoon en bel hem nu op en vertel alles’, riep hij.”

“Hij heeft mij nu dus nog steeds zo in de tang. Ik weet echt niet wat ik moet doen. Eerlijk tegen mijn man opbiechten? Dat kan ik niet. Als ik hem vertel dat Antonio me dwingt om seks met hem te hebben, dan stapt hij gegarandeerd in zijn auto in is Antonio een half uur later een lijk. Toegeven dat we eventjes een affaire hadden? Dan staan mijn valiezen buiten én is Antonio nog steeds een lijk. Naar de politie gaan? Maar dan komt mijn man ook alles te weten,… Het enige wat ik kan doen, is hopen dat deze coronazever snel weer voorbij is, zodat Antonio op een ander zijn sekspop kan gaan zoeken.”

[/wcm_restrict]

 
 
 
 

Gepubliceerd door Stefan Lambrechts

Optimist en liefhebber van mooie natuur, door wiens aderen ook een beetje benzine stroomt.