Geen paniek, jongens. Minister van geldverbranding Volksgezondheid Van Den Broucke is inmiddels op de hoogte van het probleem. Hij gaat er volgende week eens naar kijken.

We weten het inmiddels al wel van regeringsleiders, virologen en professoren: we mogen geen pintje gaan drinken, een steakje gaan eten of een nieuw boekenrek gaan kopen, omdat anders onze ziekenhuizen niet meer kunnen volgen.

Die geraken immers voller en voller met coronapatiënten, en als dat zo blijft, dan gaan dokters straks moeten kiezen welke patiënten ze gaan helpen en welke niet, simpelweg omdat er niet voor iedereen nog plek is.

Van een Waalse ex-spoedarts leerden we al dat het probleem eigenlijk niet de capaciteit in de ziekenhuizen is, maar wel de besparingen die al jarenlang worden doorgevoerd in de medische sector. Ex-spoedarts, want nadat-ie dat wereldkundig maakte, werd hij ontslagen.

En dan is er nog deze ambulancier die een schrijnend verhaal vertelt…

[wcm_nonmember]

Verder lezen?

Word ook abonnee en lees
alle artikels en digitale magazines

Onbeperkt toegang tot alle artikels
en digitaal archief op PNWS.be.
Stop wanneer je wil.

Eerste 3 maanden €2.99 per maand
Nadien slechts €4.99 per maand

Ben je al abonnee? Log hier in en krijg
toegang tot alle artikels en digitale magazines.

[/wcm_nonmember]

[wcm_restrict]

 

Op de Waalse zender RTL hebben ze het programma ‘C’est pas tous les jours dimanche’. In dat programma laten ze een ambulancier aan het woord: “Er zijn duizenden mensen die in de zorgsector werken, maar momenteel economisch werkloos zijn: ambulanciers, urgentiepersoneel, zorgpersoneel: allemaal medisch geschoold, maar toch zitten ze thuis. Er wordt hen helemaal niet gevraagd om te komen helpen in de ziekenhuizen, waar het personeel dat er werkt nochtans onder grote druk staat vanwege een tekort aan personeel. Velen van hen die thuiszitten, bieden zelf aan om te komen helpen. Maar dat mag niet. Dat is toch opmerkelijk? Ze zitten economisch werkloos thuis, terwijl we in een lockdown zitten, omdat de ziekenhuizen overbelast zijn, wegens een tekort aan personeel.”

Pedro Facon, de eerste coronacommmissaris van ons land, is zich bewust van het probleem. Volgens hem ligt dat aan onze strenge wetgeving. In die wetgeving staat omschreven wat gezondheidswerkers exact wel en niet mogen doen. Samen met minister Van Den Broucke heeft hij het allemaal eens goed bekeken. Ze gaan volgende week een wetsvoorstel indienen om die regels te versoepelen, zodat economisch werkloos zorgpersoneel alsnog kan ingeschakeld worden.

Maar ook dat roept bij sommige mensen vragen op. Waarom beseffen ze nu pas, dat er wat moet gedaan worden aan die complexe wetgeving? Is dat niet een beetje te laat, net nu de cijfers weer wat beter worden? Of is het om alvast voorbereid te zijn voor de derde golf?

En dan nog: hoe komt het dat het zeven maanden moet duren vooraleer er over zoiets toch wel belangrijks kan overlegd worden, terwijl nieuwe wetten om onze vrijheid te beknotten op één, twee, drie geschreven kunnen worden?

[/wcm_restrict]

 
 

Gepubliceerd door Stefan Lambrechts

Optimist en liefhebber van mooie natuur, door wiens aderen ook een beetje benzine stroomt.